Wat ga ik later worden?

Dit is mijn uitzicht voor vandaag. Morgen mijn eerste examen, eindelijk! Ja, ik weet het, ik ben 31 jaar en ondertussen nog altijd aan het studeren. Onlangs maakte iemand de opmerking dat dat het enige is waar ik goed in ben, studeren. Ik kon niet anders dan hem gelijk te geven.

En ja, het is met een energiedrankje vandaag, ik begin een beetje vermoeid te worden :-).

De blok vind ik ook altijd het ideale moment om te twijfelen aan al mijn ooit gemaakte keuzes in het leven. Is dit nu echt wat ik wil worden? Ga ik nu voor altijd en eeuwig die job doen? Ben ik daar wel geschikt voor? Er zijn ook altijd honderden dingen die op dat moment zoveel aantrekkelijker lijken...

Als kind wist ik het honderd procent zeker: ik ga lesgeven. In het lagere wou ik natuurlijk leerkracht lager onderwijs worden, en in het secundair dan maar leerkracht secundair. Het hoe of wat kon me niet veel schelen, ik wou inspirerend voor een klas staan...

Tot ik ook effectief voor de klas stond. 26 kapsters, ik ga ze niet snel vergeten. Ik heb het welgeteld één week volgehouden. En dan begint de vraag natuurlijk, wat nu wel? Wat kan ik? Wat wil ik? 

Loopbaanbegeleiding gevolgd, maar niet zo heel veel wijzer geworden. Iets creatiefs, iets met mensen.

Een beetje impulsief de opleiding verpleegkunde gestart. Dat ding met mensen ligt me wel. Dat creatieve, daar ben ik nog naar op zoek. Ik kan niet goed tekenen, of beeldhouwen of wat dan ook. Ik kan wel vol enthousiasme aan de slag gaan. Misschien is enthousiasme wel mijn talent?

Waar ik toe wil komen, ik ben 31 jaar, en ik weet niet wat ik wil worden. Ik weet niet welke job mij zou fitten. Ik vind het soms jammer dat ik mijn kinderlijke vastbeslotenheid compleet ben kwijtgeraakt op dit vlak. Ik ben jaloers op mensen die heel duidelijk voor een richting kiezen, en daar ook hun identiteit mee opbouwen. Ik heb de jas die mij fit nog lang niet gevonden. Ik twijfel, ik zoek, en ik weet het eigenlijk helemaal niet. Dat niet-weten, daarmee moet ik mee leren leven. Ik vertelde dinsdag aan iemand dat ik dit soms frustrerend vind, nooit dat gevoel hebben van hé, dit is af. Nooit is alles in balans en in evenwicht en nooit heb ik het perfecte leven. Ik kreeg echter wel een prachtig antwoord. De vrouw in kwestie zei me dat dat net is wie ik ben, dat dit mijn gedrevenheid is, mijn steeds zoeken naar meer. Het is net deel van mijn persoonlijkheid. Ik ben niet iemand die zich op het gemak in de zetel gaat nestelen, maar wel iemand die steeds verder gaat zoeken.

Waw dacht ik, daar zit wel iets in. Hoe anderen je soms beter kennen dan jezelf.

Dus ga ik nu verder anatomie studeren. Wil ik verpleegkundige worden, dat weet ik vandaag even niet. Maar ik wil wel verder zoeken in het leven. Misschien via verpleegkunde, misschien op een andere manier. Dit is wie ik ben. Zoekend. Enthousiast. Creatief. En ik heb iets met mensen. 

Blok - elke dag een kleine stap

Weet je wat niet zo perfect is? Een half jaar niks bloggen, om dan terug te komen. Maar hé, het leven loopt als een sneltrein. En bloggen staat nu niet in mijn top-3 van prioriteiten. Maar hé, ik zit momenteel thuis in de blok, ben een beetje eenzaam, en de goesting om te schrijven is daar plots terug!

Waar sta ik nu?
In de blok dus, aan het studeren voor mijn examens die over een goeie week starten. Ik ben nog steeds aan het studeren, maar de plannen zijn dit jaar wel serieus gewijzigd. Over een maandje start ik terug met halftijds werken, en het studeren gaat ondertussen rustig verder.

De combinatie van alles: kinderen - partner - school - huishouden - werken vind ik best wel heavy. Er schiet weinig tijd over, en ik kruip heel vaak rechtstreeks na alle klusjes in bed. Balans vinden blijft een uitdaging, net als af en toe een dikke foert durven te zeggen. Daar moet ik nog keihard op oefenen dus.

Maar ik probeer wel af en toe kleine dingen te veranderen. 'Elke dag een kleine stap' is echt mijn lijfspreuk geworden. Ik ga de wereld en mezelf vandaag al helemaal niet compleet veranderen. Nieuwe gewoonten aanleren is ook absoluut niet zo simpel. Vandaar dat ik me regelmatig afvraag welke kleine stap ik vandaag richting mijn dromen kan nemen. Ik ga vandaag geen verpleegkundige worden, ook geen perfecte moeder, en al helemaal geen perfecte vrouw. Maar ik kan vandaag wel een hoofdstukje anatomie studeren, 5 minuten met mijn kinderen spelen en een laagje dagcrème smeren. Vooral dat laatste gaat echt wel alle verschil maken :-).

Enfin, ik ga er dan maar eens aan beginnen. Met die dagcrème. En ook een beetje met die anatomie...

Quote van de dag.

Nee, dat is niet mijn piemel. Dat is mijn navel.

Dipje

Ik heb even een dipje. En dat is oké. Dat mag weleens. Ik heb iets belangrijks geleerd afgelopen jaar. Namelijk dat je bij een dipje bij alles even op de pauze knop mag duwen. Werk, studies, huishouden, alles even pauze. Doktersbriefjes zijn bij een dringende pauze wel te krijgen, als je een goeie huisarts hebt. Ik heb de afgelopen dagen veel geslapen, batterijen even weer opgeladen. En toch ben ik op dit moment nog steeds doodmoe, ook al begint die ratrace morgen weer. Ik schrap waar ik kan. Maar met twee kinderen is dat schrappen soms beperkt. En in een huishouden zijn er altijd duizend dingen te regelen.

Alles trager doen, is de tip die ik heb gekregen. Zo lastig voor mij, want ik leef als een wervelwind. Ik heb het afgelopen halfuur nog maar eten gemaakt, al het speelgoed opgeruimd en van zolder tot beneden gedweild. En mijn to-do lijst voor deze avond is nog ellenlang. Af ga ik ze hoe dan ook niet krijgen. Trager daarentegen kan ik wel proberen. Ik heb de kinderen voor de IPad gezet. Halfuurtje rust, en dan mogen ze naar bed. De man zit ernaast. En straks kruip ik ook wel samen met de kindjes in bed. Dus nog een halfuur 'rustig' om mijn lijstje af te werken :-).

Gezocht: sokken maat 27-30 met een uil op

Bij deze graag volgend opsporingsbericht: we zijn dringend op zoek naar kindersokken, de maat bij voorkeur tussen 27 - 30, met een tekening van een uil op, alias een Furby.

Mijn dochter draagt al heel de week dezelfde sokken. Die met de uil op. Ik ga niet verder ingaan op de geur van die sokken vandaag. Maar ik vind het allemaal een enorm dilemma. Eerst en vooral heeft mijn ochtenhumeur geen zin in het drama als ik voorstel om verse sokken aan te trekken in de ochtend. Een vers slipje lukt wel. Maar sokken, owee, het moeten die met de Furby op zijn. En eigenlijk vind ik het stiekem ook wel een beetje straf dat mijn 3-jarige dochter al zo een sterk karakter heeft. Ze weet exact wat ze wil, ze houdt keihard vol. Bewonderenswaardige eigenschappen toch, of misschien toch maar normaal voor een 3-jarige. Ik heb haar al proberen te verleiden met Frozen en Paw Patrol sokjes, maar helaas....

Het is gebeurd

Ik heb het gedaan. Nochtans was ik zo van plan om het dit jaar niet te doen....
Ik heb een lijstje opgesteld voor 2019. Geïnspireerd door deze blogpost. Omdat ik weet dat er zoveel dingen zijn die er nooit van komen. En door het te plannen komt het er degelijk wel eens van.
Dus dit is het: mijn lijst voor 2019

 Opmerkingen:
- Die triatlon, ik bedoel maar een achtste of zo. Ik had daar vorig jaar eigenlijk wel serieus van genoten.
- En die 10 km lopen in Kortrijk, ik weet dat ik dat niet ging doen. Maar ik heb er eigenlijk toch wel goesting in, vooral nu de 5 km zo vlot gaat.
- Sommige dingen ben ik al begonnen, zijnde regelmatig een verhaaltje voorlezen aan de kinderen
- Die hond uit het asiel ga ik niet in huis nemen. Ik wil er gewoon eens mee gaan wandelen :-).
- Veel dingen zijn al gepland: de kampeerreis is al geboekt (naar de Loire), ik ben ingeschreven voor een mindfulnesscursus, ik heb al tickets voor de opera, ik heb al een eenmalige yogales op het oog, en er is al een schoonheidsbehandeling geboekt.
- Die kindjes piano leren/yoga doen: neem dat niet te serieus. Ik ga misschien eens proberen om kleurstickers op ons keyboard thuis te hangen. En hen zo broeder jakob leren of zo. En die yoga met kinderen kan gerust via een YouTube filmpje.

En toen vroeg iemand mij, je hebt toch een nummer 18 toegevoegd?
De belangrijkste van allemaal?

Ja, dat heb ik toen gedaan. Beste tip ever!

Mijn fuckitlist

Ofwel de 10 dingen die ik dit jaar niet ga doen:

1. 10 km aan een stuk leren lopen
3. Instagramwaardige feestjes geven
4. Reizen met kinderen waarvoor je langer dan 5 uur in de auto moet zitten
5. Zelf kleren maken
6. Huisdieren nemen
7. Parachutespringen
8. Consequent zijn
9. Gelakte nagels
10. Kleren kopen die ongemakkelijk zitten of te klein zijn