Gezocht: sokken maat 27-30 met een uil op

Bij deze graag volgend opsporingsbericht: we zijn dringend op zoek naar kindersokken, de maat bij voorkeur tussen 27 - 30, met een tekening van een uil op, alias een Furby.

Mijn dochter draagt al heel de week dezelfde sokken. Die met de uil op. Ik ga niet verder ingaan op de geur van die sokken vandaag. Maar ik vind het allemaal een enorm dilemma. Eerst en vooral heeft mijn ochtenhumeur geen zin in het drama als ik voorstel om verse sokken aan te trekken in de ochtend. Een vers slipje lukt wel. Maar sokken, owee, het moeten die met de Furby op zijn. En eigenlijk vind ik het stiekem ook wel een beetje straf dat mijn 3-jarige dochter al zo een sterk karakter heeft. Ze weet exact wat ze wil, ze houdt keihard vol. Bewonderenswaardige eigenschappen toch, of misschien toch maar normaal voor een 3-jarige. Ik heb haar al proberen te verleiden met Frozen en Paw Patrol sokjes, maar helaas....

Het is gebeurd

Ik heb het gedaan. Nochtans was ik zo van plan om het dit jaar niet te doen....
Ik heb een lijstje opgesteld voor 2019. Geïnspireerd door deze blogpost. Omdat ik weet dat er zoveel dingen zijn die er nooit van komen. En door het te plannen komt het er degelijk wel eens van.
Dus dit is het: mijn lijst voor 2019

 Opmerkingen:
- Die triatlon, ik bedoel maar een achtste of zo. Ik had daar vorig jaar eigenlijk wel serieus van genoten.
- En die 10 km lopen in Kortrijk, ik weet dat ik dat niet ging doen. Maar ik heb er eigenlijk toch wel goesting in, vooral nu de 5 km zo vlot gaat.
- Sommige dingen ben ik al begonnen, zijnde regelmatig een verhaaltje voorlezen aan de kinderen
- Die hond uit het asiel ga ik niet in huis nemen. Ik wil er gewoon eens mee gaan wandelen :-).
- Veel dingen zijn al gepland: de kampeerreis is al geboekt (naar de Loire), ik ben ingeschreven voor een mindfulnesscursus, ik heb al tickets voor de opera, ik heb al een eenmalige yogales op het oog, en er is al een schoonheidsbehandeling geboekt.
- Die kindjes piano leren/yoga doen: neem dat niet te serieus. Ik ga misschien eens proberen om kleurstickers op ons keyboard thuis te hangen. En hen zo broeder jakob leren of zo. En die yoga met kinderen kan gerust via een YouTube filmpje.

En toen vroeg iemand mij, je hebt toch een nummer 18 toegevoegd?
De belangrijkste van allemaal?

Ja, dat heb ik toen gedaan. Beste tip ever!

Mijn fuckitlist

Ofwel de 10 dingen die ik dit jaar niet ga doen:

1. 10 km aan een stuk leren lopen
3. Instagramwaardige feestjes geven
4. Reizen met kinderen waarvoor je langer dan 5 uur in de auto moet zitten
5. Zelf kleren maken
6. Huisdieren nemen
7. Parachutespringen
8. Consequent zijn
9. Gelakte nagels
10. Kleren kopen die ongemakkelijk zitten of te klein zijn

Jaaroverzicht 2018

1. Dingen die ik in 2018 voor het eerst deed
- Eens deftig aan mezelf werken
- Een achtste marathon meedoen
- Kamperen met kinderen
- Een striptease show bijwonen
- Een plan-kindje sponseren

2. Dingen die ik mooi vond om te zien
- Mijn kinderen die samen spelen
- Optreden van Yevgueni
- Mijn kinderen die volop in Sinterklaas geloven

3. Dingen waar ik van genoot
- Mindfulness doen
- Mensen verzorgen, alias mijn opleiding tot verpleegkundige
- Imex, ofwel impressie-expressie, ofwel mijn emoties op een creatieve wijze uiten

4. Dingen die ik iedereen kan aanraden
- Overal een herbruikbare koffiebeker meesleuren
- Volgende mindfulness oefening: op een willekeurige plek, stilzitten en je hoofd niet bewegen, en eens heel goed observeren wat je allemaal kunt zien
- Dialectische gedragstherapie

Mijn 5 gouden tips voor een ontspannen kerst

1. Begin op tijd. Kerstavond begon bij ons al op 24 december om 12 uur 's middags. Dan zijn mijn kinderen nog klaarwakker en niet lastig. En dan hebben we rustige de tijd om te eten en cadeautjes uit te pakken, met elkaar te babbelen en gezelschapsspelletjes te spelen. Alles op 1 avond proppen is anders toch teveel.

2. Organiseer de cadeautjes. Zelf gebruik ik al een paar jaar de website www.drawnames.be. Heel veel voordelen vind ik zelf. Je moet geen kaartjes meer trekken met het risico om jezelf te trekken. Dat ding houdt rekening met de trekkingen van voorbije jaren, waardoor je elk jaar aan iemand anders een cadeau moet geven. En je kunt zelf wat hints geven van dingen die je graag zou krijgen. Geen overvloed aan nutteloze cadeautjes meer sindsdien, maar praktische en leuke dingen.

3. Laat je gasten entertainment voorzien. Een gezelschapsspel. Een crea-activiteit. Reisfoto's van het afgelopen jaar. Ervaringen delen is nu eenmaal plezant en zorgt voor verbondenheid.

4. Laat je gasten ook eten voorzien. Want vele kleintjes maken een grote. Dat bespaart jezelf werk en kosten. En geef toe, je kunt zelf geen gekke iglo-taart verzinnen...

5. Hoofdschotel? Een ovengerecht! Dan zit je als gastvrouw ook lekker zelf aan tafel, en heb je weinig gedoe. Ik heb dit jaar voor verschillende vegetarische lasagnes gezorgd. De dag voordien al klaargemaakt. Dus mijn enige taak bestond er nog in om de oven aan te steken.

Ik ben geen perfecte moeder

Ik ben geen perfecte moeder. Ik ben het nooit geweest, en ik zal het nooit worden. Ik hoef het zelf helemaal niet te zijn.

Dit is een mantra die ik mezelf dikwijls moet herhalen. Want ik leg de lat voor mezelf vaak te hoog. Hé, mijn kinderen moet een hobby hebben (ook al zijn ze nog maar drie en vier), ik moet interessante en educatieve activiteiten met hen doen. Ze moeten goed gekleed zijn (hmm, of toch maar niet). En ik moet nog dagelijks een boeiend verhaal voor hen lezen. Heel veel moeten dus, en eigenlijk is dit nergens voor nodig.

Tot iemand me erop wees dat een voldoende goeie moeder ook meer dan goed genoeg is. Dat kinderen het eigenlijk plezant vinden in de naschoolse opvang. Dus probeer ik nu bewust om toch de lat voor mezelf minder hoog te leggen. Ik probeer te genieten van de kleine momentjes thuis, en eigenlijk is dat meer dan genoeg. Trouwens, ik heb er eens op gelet, als ze 's nachts bang zijn, roepen ze altijd eerst mij. Dus ik zal voor mijn kinderen wel een meer-dan-goeie moeder zijn :-).

6 december

Dit is hoe onze schoenen er echt uitzien op 6 december. Geen wortels dus, geen brieven voor de Sint, geen tonnen chocolade, geen mandarijnen-marsepeinen-taarten. Gewoon helemaal niks.

Even heb ik wel getwijfeld, om het volledig volgens de regels van de kunst te doen....

En toen dacht ik van hé, heb ik er baat bij om op een schoolochtend twee half vermoeide kinderen die net een ton speelgoed hebben gekregen naar school te sturen, met al het bijhorende drama? En heb ik zelf nog maar de energie om op een doordeweekse woensdagavond al dat speelgoed in elkaar te steken? Om eerlijk te zijn, nee. Dus de Sint heeft hier alles op zondagochtend afgeleverd, zelf nog in de originele bol.com doos (die op zaterdag geleverd was). Dat is echt sinterklaas. In de zetel, met een tas koffie, vloekend op die 500 verschillende vijzen. En dan maar de man uit bed halen omdat je er zelf geen wijs uit raakt. En stiekem ondertussen zelf nog een uurtje slapen. Geen instagramwaardige taferelen dus, maar wel het echte leven.